من بینظرم....

با دلی خونین و چشمانی اشکبار در خانه ی تو هستم.. دیگر به طور کامل از تو بریده ام... هیچ جوره قبول نمیکنیحتی دیگر شام بدون من میخوری!فلسطین برای تو از من مهمترهست...فلسطینت منم غرق در خون... غرق عشقی که دوسال است طول کشیده است و خودم را ثابت کرده ام... و حالا تو نمیخواهی حتی قدمی برداری... دیگر کنار میروم بی هیچ حرفیفقط فردا برمیگردم پیش عیسی بیاد آن غروبی که آمدم موهایم را کوتاه کند...حال برای خداحافظی و برگشت راه رفته... من نخواستم قبول کنم... 1000کیلومتر هم آمدم تا برایم ثابت شود اما عیان شد....

کتابخانه مسجدالرسولمآنروز خیلی دلم هواشو کرد بی اختیار حتی خواستم زنگ بزنمنشد... زنگ زدم به شماره ناشناس دیروز اما صدای کاظم نبود...خیلی دعا کردم... کاش خبری ازش بشه...پس از 12 سال بازم کتابخونه امیعنی چی میشه؟!نمیدونم فقط به خدا سپردم درست بشه.. شاید تا آخر هفته صبر کردم و بازم زنگ زدم...اگرنه پیام و بعدم راههای دیگه...نمیدونم چشه...حتی دیگه حاضرم مهریه رو کم کنیمدیگه میخوام از فردا نماز بخونمخودم بهش رسیداما چرا برنمیگرده؟!مناجات چمران رو میخوندم که میگفت خدامنو برای خودش میخواد همه چیزو از دس...

اومدم خونهخسته تر از همیشه...تنهاتر از همیشهوتازه بعداز پنج ماه انکار فهمیده ام عاشقش شده بودم و نمیخواستم قبول کنمآی دل افسرده دل دیوانه آی آی...احساس می کنم زندگیم نابود شدههیچ راهی هیچ عشقی هیچ تلا...