مادر

چقدر دلم گرفته...

وقتی حس کنی مادرت دوستت نداره

تلاشی برای داشتنت و ابرازش نمیکنه

قهر کنی اما سمتت نیاد میفهمی که تو رو بخاطر خودت نمیخواد بخاطر کمک میخواد بخاطر پسر دار شدن میخواد بخاطر این میخواد که باشی کنارش اما قلبی همینه

هرجور هم استاد تحلیل کنه غم انگیز هست هر جور هم بگه دنیا همینه واقعگرا باش بازم غمگینه هرجور هم بگه بیسواد محیطش فقط خونه و خودش بوده بازم غم انگیز است...

هرچقدر هم بخوای دوستش داشته باشی و خوش باشی و ابراز کنی بازم غم انگیزه که تو در خودت فرو رفته ای

و دنیا این است او تو را دوست دارد که به او چیزی بدهی

تو هم او را بخاطر کارهایش دوست داری نه از صمیم قلب..

بیشتر با خودت خلوت کن و حرف بزن و کنجکاوی کن....

امروز ناراحت آخرین نگاه مادر بودم

و بی حسی و سردی و بی تفاوتی دنیا

که خبر رسید برادر استاد فوت کرد، همون که رابطه خوبی باهاش نداشتند... براش فاتحه خوندم

دنیا همین هست ولی واقعا نمیدانم چرا احمد اینگونه هست و تمام هست بین ما هرچه بوده....

من بینظرم.......