بوسه

تهرانم

در کنار یار

روزهایی عجیب گرم و خاکستری

روزهایی که سرگیجه ی دانستن و ندانستن هاست...

میگردیم بدنبال خانه ای که رویایمان باشد و بسازیمش

تنها عشق ما را گرم نگه داشته... او تجسم عشق و مهر است... او مهربانترین موجودی است که تابحال دیده ام حتی از پورم مهربانتر...

گاهی میگویم شاید تو شیطانی... شاید فرشته ای و من در زندگیم چه کرده ام که تو آمده ای....

حالم کنارت خوب است محبتت مرا صیقلی داده است... کنارت شادم من خوبم... و عشق همه چیز را حل می کند...

خانه دادگاه و اسباب کشی...

کنار او بودن افتخار من است

بزرگمردی که تابحال نشناخته ام او مثل شعر سبدی سهل و ممتنع است

یک بوسه اش مثل ده سال زندگی است

تازه میفهمم حافظ و سعدی چه میگویند....

من بینظرم.......