من بینظرم....

بعد از دو سال و نیم به جایی رسیدیم که خودش گفت جدا بشیم بهتره...دین، مذهب، نماز، اسلام، شعائر دینی چیزهایی که دو سال گفت و توجه نکردم و حالا میگوید اگر خواستی تنها دوست بمانیم.... راهی نمیبینم جز جدایی... فردا میرود شمالاین چند روز خودم و خودم هستم... میشینم فکر میکنم... تنها چیزی که باقیمانده است روح زخمی من است... نمیدانم چه بگویم... دیگر امیدی نیست... یا رومی رومی.... یا زنگی زنگی...باید وسایلهامو جمع کنم.... مدارکم... کتابهام...اگر راهی نماند، تا آخر هفته آینده میمانم بعدش میروم خانه... تنها...

چه عجیب و شگفت انگیز سال ۱۳۹۸ شروع شد....خونه ام ومشغول استراحت!!!!عید روی خودم و شکرگزاری وفایل شخصی وحال خوب کارکردم...خوردم و خوابیدم چون معلوم نیست بازم بتونم اینجوری باشمدفترچه زندگی تهیه کردمنوشتم از اهدافم،کارم،حالم....انگلستان رو پیگیری میکنم...به امید جهش و پیشرفت های شگفت انگیز مالی،درسی و علمی در سال ۱۳۹۸...