من بینظرم....

تهرانمدر کنار یارروزهایی عجیب گرم و خاکستریروزهایی که سرگیجه ی دانستن و ندانستن هاست... میگردیم بدنبال خانه ای که رویایمان باشد و بسازیمشتنها عشق ما را گرم نگه داشته... او تجسم عشق و مهر است... او مهربانترین موجودی است که تابحال دیده ام حتی از پورم مهربانتر...گاهی میگویم شاید تو شیطانی... شاید فرشته ای و من در زندگیم چه کرده ام که تو آمده ای.... حالم کنارت خوب است محبتت مرا صیقلی داده است... کنارت شادم من خوبم... و عشق همه چیز را حل می کند... خانه دادگاه و اسباب کشی...کنار او بودن افتخار من استب...